निरोप त्याला देतांना
कंठ दाटून आला होता
ओठां मधला शब्द
ओठातच गोठून गेला होता
विरहाच्या कल्पनेने
आसमंत सारा गहिवरला होता
नजरेच्या वाटेने तो
थेंबथेंब धरतीवर या बरसला होता
सहवास तो केवळ
क्षण दोन क्षणांचाच होता
मात्र त्यातच खरा आयुष्याचा
अर्थ उमगला होता
हातातून हात सोडवतांना
प्राण कंठाशी येत होता
त्याची तर अवस्था अशी
जणू जिवंतपणी तो जळत होता
भेट ही घडीभराची मात्र
विरह जन्मभराचा होता
कारण एकमेकांना दिलेला
निरोप तो शेवटचा होता
😊😊😒😒😒
✍️
कल्पना 💞 Only Idea 💞
तुझीच असून तुझीच न होऊ शकलेली
💕कृष्णा तुझीच राधा वेडी💕
No comments:
Post a Comment