एक रात्र



ती एका पणती सारखी जळत होती
तो पतंगा बनून घीरट्या मारत होता
ती हि कुठेतरी झुरत होती
तोही सारखा मनात कुढत होता
🌷🍃🌷🍃🌷🍃🌷🍃🌷🍃🌷🍃🌷
दोघांच्याही मनाची अलवार दोर
नकळत बांधल्या जात होती
तिच्यात तो गुंतत होता तीही
त्याच्यात घडीभराचं सुख घेत होती
🍃🌷🍃🌷🍃🌷🍃🌷🍃🌷🍃🌷🍃
थोड्याच वेळात ती पुढल्या प्रवासाला
निघणार होती रातभराच तिचं अस्तित्व
पहाट होताच ती विझणार होती
🌷🍃🌷🍃🌷🍃🌷🍃🌷🍃🌷🍃🌷
त्याच्या मनाची अवस्था तिला
ही समजत होती
तिची ही घालमेल त्याच्याही
नजरेपासून लपत नव्हती
🍃🌷🍃🌷🍃🌷🍃🌷🍃🌷🍃🌷🍃
माहित नाही असं कुठलं कोडं पडलं
होतं जे सोडता सुटत नव्हत
अनामिक त्या नात्याचं आयुष्य रात्रीपुरतंच
मर्यादित होतं
सकाळी दोघांनाही विभक्त व्हायचं होतं
🌷🍃🌷🍃🌷🍃🌷🍃🌷🍃🌷🍃🌷

                                                  ✍️
                                 कल्पना 💞 Only Idea 💞